Neem de servetten en de borden mee.
Tante Lily.
- Wilt u me even helpen? - Dit is niet echt mijn werk, maar goed.
Oma.
Lieverd toch.
Wat fijn dat u er bent.
lk kon bijna niet slapen omdat ik wist dat u zou komen.
Mrs Tilford, wilt u me even excuseren?
Je nieuwe jurk staat je goed, Mary. En je ziet er goed en gezond uit.
Het zijn slavendrijvers. Ik mag blij zijn dat ik niet ziek ben.
- Het is voor je eigen bestwil. - Zoals alles wat ik niet leuk vind.
Maar ik ben blij dat u er bent.
- Dag juf Dobie. - Juf Wright.
- Wat vindt u van de school? - Mooi.
- Ik vermoed dat 't een blijvertje is. - Er komen een paar leerlingen bij.
Martha, het is bijna te mooi om waar te zijn.
Laten we ons nou niet verkneukelen.
Neem 'n keukenhulp. Afwassen na 'n dag lesgeven is echt te veel.
Tien minuten is erg lang voor één glas.
Het gaat mij niet om snelheid. Ik streef naar perfectie in 't leven.
Wilt u er wat meer vervolmaken?
lk heb weer hoofdpijn.
lk ga de les voor morgen voorbereiden.
Welterusten.
Slaap lekker, tante Lily. Laat de slaap uw zorgen ontrafelen.
Karen, als ik haar op 'n andere manier kon helpen, zou ze hier niet zijn.
Je maakt je te veel zorgen om haar. Op een dag hebben we 't geld...
O ja, ik heb de boekhouding gedaan en er is 90 dollar over.
- Geweldig. - Het is niet veel, maar 't is voor 't eerst.
Eindelijk in het zwart.
- Wat doen we ermee? - Opsparen.
- Jij moet kleren. - En jij?
Een rok en blouse is altijd goed.
Jij verdient beter: Fifth Avenue. Rue de la Paix.
- Jij verdient onderhoud. - Nou, als een oud monument.
lk meen het. Ik weet nog hoe je je op school kleedde.
Toen ik je zag, rende je over 't plein met je haar los.
lk rende weg voor de scheikundeprofessor.
lk weet nog dat ik dacht: ''Wat een mooi meisje.''
- Lichten uit. - Jij mag de zweep hanteren.
- Snel, dan gaan we wandelen. - Goed, daar heb ik wel zin in.
Goed, dames.
Juf Wright, ik ben m'n nieuwe ring kwijt.
Maak je geen zorgen, morgen gaan we zoeken.
Naar bed, jij.
Lichten uit.
Ga door. Een vrouw die zingt tijdens 't werk is gelukkig.
- Wie zegt dat? - De arts Joseph Cardin. Ken je hem?
- Nee. Goede artsen adverteren niet. - Goede artsen verhongeren.
- Werk je zondags niet in 't ziekenhuis? - Ik heb geruild met Mallory.
- Zondag voor woensdag? - Het is allebei 24 uur.
Kruip er anders in en kijk even rond.
Weet je wat ik vanochtend heb gedaan?
M'n honderdste baby gehaald.
Gefeliciteerd.
- Hoeveel kinderen wil jij? - Ik heb er al 20.
Boven.
- Waar is Karen? - Die brengt ze naar bed.
Kan ze mooi oefenen.
Als je 't lesgeld betaalt, kun je hier drie keer per dag eten.
Martha, je bent de laatste tijd wat bits tegen me.
O ja?
Misschien ligt het aan mij.
Misschien.
Wacht.
- Hoe kom je aan dit boek? - Snel. Ik heb dit al twee keer gelezen.
Sla maar om.
Wauw.
En nog 's wauw.
Ze komt deze kant op.
Wat heerlijk rustig. Iedereen aan de studie.
Waar is Katherine?
Dat was het voor vandaag, Katherine.
Dat is het oude geschiedenisboek.
lk voel me vreemd. Heel raar.
Het doet pijn.
- Dat heb ik al de hele dag. - Waar?
Overal.
- Kan ik iets voor je doen? - Laat ik oma maar bellen.
Misschien dat slapen helpt.
Morgen bel ik Dr Cardin en vraag naar die pijn van je. Goed?
Katherine, je beugel.
Naar bed allemaal.
Welterusten.
Dr Cardin dit, Dr Cardin dat.
Ze begint altijd weer over hem.
- Ze is verliefd op hem. - Waarom trouwt ze dan niet met 'm?
Dat hoorde ik hem haar ook eens vragen. Beneden.
lk heb je jas. Ben je zover?
En wie hebben we daar?
- Wie is er? - Jij. Het is zondag. Hoe zit dat?
lk heb alle patiënten omgebracht en de boel is nu leeg. Kom je?
- Kom je? - Ik ben te moe voor twee vrouwen.
Martha en ik zouden gaan wandelen.
Ga dan.
Ga maar. Ik ben moe. Ik moet nog wat nakijken.
Tot straks, Martha.
- Wil je naar de film? - Nee.
- Langs het meer? - Nee.
Een biertje drinken?
lk lust geen bier.
Wat wil je dan?
Laten we eens iets nieuws proberen. Gaan trouwen of zo.
Als we getrouwd zijn, doen we dat ook. Naar de film, langs 't meer.
Dat lijkt me toch niet. Nee, echt niet.
Fijn om in onze eigen kamer te kunnen zitten. Een boek lezen...
Was je dat van plan als je eenmaal getrouwd was?
Wat is er toch, Joe?
Hetzelfde als vorige week, vorige maand, vorig jaar.
lk kan Martha niet alleen laten...
Tot de school goed loopt. Ja, dat weet ik.
Zo heb ik je nog nooit gehoord. Waarom ben je juist nu boos?
lk weet het ook niet.
Waarom weet je dat niet?
Je voelt je zoals je je voelt, meer niet.
lk ben eenzaam en moe en ben het geplan voor de toekomst zat.
- Ben je ook verliefd? - Andermans kinderen...
- Ik vroeg of je verliefd was. - Doe nou niet zo.
Wat ik eigenlijk wil vragen als je me er even tussen laat, is...
kunnen we over een jaar een kind hebben?
Goed meid. Afgesproken.
lk hou zoveel van je.
Joe en ik hebben besloten dat we twee weken na de vakantie trouwen.
- Zo snel al? - Joe vindt het anders niet zo snel.
Nee, dat zal wel niet.
Gefeliciteerd.
Zou het niet leuk zijn om hier te trouwen?
De tuin staat dan in bloei, en de rozen. Dan nemen we een zonnescherm.
En dan is het vaarwel, Wright-Dobie School.
- Dat ik trouw maakt geen verschil. - Natuurlijk wel. Dat weet jij ook wel.
Dat zeg je steeds. We hebben 't hier over gehad.
Joe vraagt me niet om te stoppen en ik ga niet weg.
Natuurlijk niet. Ik weet niet wat me bezielt.
lk snap jou niet. Na al die moeite om er wat van te maken.
En net nu het gaat lukken, Iaat jij het in de soep lopen.
Wil je nou echt dat ik dan maar niet trouw?
Nee.
Natuurlijk niet. Het spijt me, Karen.
Dat was ontzettend egorstisch. Kun je me vergeven?
Natuurlijk.
Het is een lange dag geweest. We zijn aan rust toe.
Je hebt gelijk. Wie moet het ontbijt maken?
lk.
Je weet toch dat ik alleen maar het beste voor je wil?
lk weet het.
''Dit beschaamt me: Ziet zij de mooi gelokte Antonius het eerst,
hij spreekt haar toe en zij ontvangt de kus...''
Evelyn, kun je je niet inbeelden dat je Cleopatra bent en met 'n adder praat?
''Ontwar het kluwen van mijn leven met scherpe tanden.''
''Giftige dwaas, word boos en maak het af.''
Mary, kom je net aan voor de voordracht?
Als je werk je niet interesseert...
Voor u, Mrs Mortar. U zei dat u van bloemen hield en het was ver lopen.
Dat is heel attent van je, Mary. Ik zal je dit keer maar vergeven.
Attentheid wijst op een goede opvoeding, en dat is heel mooi.
Schrijf dat maar even op.
Dat hebben we vorige week al gedaan.
Zet ze maar in een vaas.
Goedemiddag, juf Wright.
- Evelyn leest Cleopatra voor ons. - Wat goed.
Mary geeft me net een bos bloemen.
- Hoe kom je daar aan? - Ze heeft ze voor me geplukt.
Waar heb je die gevonden?
Bij het meer.
Juist.
Dat was het voor vandaag. Bedankt.
- Ik moet m'n biologieboek pakken. - Wacht maar even.
Je hoefde er niet voor naar het meer. Er lag precies zo'n bos in de vuilnisbak.
Dat is niet erg aardig.
Wel heb je ooit.
Kom eens even zitten.
Mary, waarom doe je dat toch? Waarom lieg je zo vaak tegen ons?
lk lieg helemaal niet.
Als je je wilt uitleven of op zoek bent naar avontuur, zeg het ons dan.
Vertel ons de waarheid. Heus, we begrijpen het wel.
lk heb de bloemen bij het meer geplukt.
lk heb geen keus, je krijgt straf.
ln de pauzes blijf je alleen en je mag onder geen beding van het plein af.
Ook niet op zaterdag?
- Maar dan is de bootrace. - Dat privilege heb je verspeeld.
- Ik zag het tegen oma. - Naar boven, Mary.
- Ik ga het zeggen. - Naar boven, Mary.
lk voel me niet lekker.
lk heb pijn.
Het doet hier pijn.
Dat heb ik voor het eerst.
M'n hart. Het slaat over, of zo.
lk krijg geen lucht.
Het is niets. Bel Joe maar even en vraag of hij hierheen komt.
ls ze gevallen?
- Ze kreeg straf. - Je hebt haar geslagen.
Natuurlijk niet. Ze viel gewoon flauw.
Vast een hartaanval. Haar voeten moeten hoger dan haar hoofd.
Probeer het hier eens.
- Waar? - Hier.
- Daar? - Ja, dat is een heel belangrijk punt.
Echt waar. Toen Delia Lambert een hartaanval had op 't toneel, was 't daar.
- Heeft ze 't overleefd? - Ja, ik heb 'r gered.
- Hoe is haar pols? - Haar pols is erg slecht.
Ze ontglipt ons. Er is geen hartslag.
Er moest een specialist bij komen. Wilt u 't overnemen, dokter?
- Een hartaanval is geen lolletje. - Mij hoor je niet lachen.
- Als haar onderwijzeres... - Mrs Mortar, toe.
Ze hebben me er feitelijk uitgegooid.
Dus je vindt 't niet erg als je tante vernederd wordt?
- Karen is onbeleefd tegen me. - Ze is lief voor u.
- Sterker nog, heel geduldig. - Wat? Ik werk me kapot voor jullie.
Kapot, ja.
Tante Lily, u zegt al een tijdje dat u terug wilt naar New York.
Het is te lang geleden. Ik zal nooit meer op Broadway staan.
Natuurlijk wel. U kunt terug naar New York.
- Je wilt me weg hebben. - Ik wil het beste voor u.
U hebt 't vaak over 't theater en de nieuwe mogelijkheden bij TV.
Je zet me er dus uit. Dat is nou dankbaarheid.
- Het is ook nooit goed. - Verhef je stem niet tegen me.
lk schrijf m'n agent. Als er een goede rol is...
Nee, dat duurt te lang. Ik geef u ons weinige geld nu wel.
Denk je dat ik dat aanneem? Ik schrob nog liever vloeren.
Na de eerste vloer piept u wel anders.
lk had moeten weten dat ik bij je uit de buurt moest blijven
als hij in het huis is.
Wie bedoelt u?
Mij hou je niet voor de gek. Altijd als hij er is, is het een slechte dag.
Toe, ik ben moe. Ik ben al vanaf zes uur aan het werk.
lk weet 't wel. Je kunt ze niet samen zien en dat reageer je af op mij.
God weet wat je doet als ze trouwen. Jaloers...
Zelfs als kind was je al jaloers.
Als je vriendinnetje nog iemand mocht, was je boos. En zo is 't nog.
Het is gewoon tegennatuurlijk.
Hoe eerder u gaat, hoe beter.
lk word ziek van u. Ik pik het niet langer.
U vertrekt morgen, geen uitstel meer.
Wat doen jullie hier beneden?
lk ging net naar boven.
Wij kwamen net bij Mary kijken.
Jullie kwamen afluisteren.
Het was niet expres.
Afluisteren past keurige jongedames niet.
Wacht in de hal. Ik spreek jullie straks nog wel.
U bent niet geschikt om met kinderen te werken.
Dus het is mijn schuld?
Kijk eerst maar eens naar jezelf voor je mij overal de schuld van geeft.
Wat heeft hare hoogheid?
Ze oefent voor haar volgende rol. Hoe is 't met Mary?
Kerngezond. Leer haar eens overtuigend flauw te vallen.
Dit kan zo niet. Iemand moet met Mrs Tilford praten.
Je bedoelt mij toch niet?
- Ze is jouw tante. - Ik trouw met Karen, zij niet.
Heeft Karen je trouwens de datum verteld?
Dat heeft ze me trouwens verteld.
- Wat is er, Martha? - Niks.
Volgens mij wel. Zeg het maar. Ik dacht altijd dat je me wel mocht.
Je weet dat ik je mag. Maak je geen zorgen om de school.
- Karen weet dat ik... - Laat me verdomme nou.
Doe niet zo neerbuigend met je troost.
lk hoef geen medelijden, of wat dan ook.
Laat me met rust.
Het engeltje komt weer tot leven.
Haar kamergenootjes luisterden af toen Lily en ik ruzie stonden te maken.
Karen, we moeten Mary weghalen bij die kinderen.
Ja, ze heeft een slechte invloed.
- Ik moet naar de les. - Ik regel het wel.
Meisjes, ga maar naar binnen.
Nog interessante mensen ontmoet toen je halfdood was?
- M'n hart doet pijn. - Dus daar blijf je bij.
- Ik wil naar oma toe. - Het spijt ons heel erg, juf.
Mij ook. Jullie deden nooit zulke dingen. We halen jullie uit elkaar.
Peggy, jij gaat bij Helen Burton. Mary, jij ruilt met Rosalie Wells.
- Juf... - Alleen maar door die pijn.
- U bent altijd gemeen. - Hou op, Mary.
lk krijg altijd de schuld als hier iets gebeurt.
Zeg 't maar tegen Rosalie.
Help.
- Ga je weg? - Ik wil eerst betaald worden.
- Dag, juf. - Dag, dokter.
Vertel, waarom wou Dobie van Mortar af?
Dr Cardin en juf Wright gaan trouwen.
Dat weet iedereen, stommerd.
Maar ze weten niet dat juf Dobie niet wil dat ze trouwen.
Hoe vind je die?
- Waarom dan? - Dat weet ik niet.
Maar Mortar zei dat Dobie jaloers was. En dat ze als kind ook al zo was.
Dat ze niet wou dat iemand juf Wright lief vond.
Dat dat tegennatuurlijk was. En toen werd Dobie toch kwaad.
Wat bedoelt ze met tegennatuurlijk?
Niet natuurlijk. En toen liet die sukkel haar boek vallen.
- Wat doe je? - M'n armband.
lk kan 'm nog steeds niet vinden.
- Ik wil niet dat Mary Tilford hier komt. - Kom, Sylvester.
Peggy zegt dat ze de hele nacht haar neus snuit.
- Geef me twee dollar. - Heb ik niet.
Je hebt 2 dollar 75. Ga halen.
Nee, dat doe ik niet.
Ga het halen.
Nee, laat me los.
Wat doen jullie toch allemaal? Straks krijg ik hoofdpijn.
lk ben al overstuur door het inpakken en dat lawaai kan er niet bij.
ls dat Helen Burtons armband niet? Die ze kwijt was?
Nee, mevrouw. Die is van Rosalie. Je hebt 'm laten vallen.
ln mijn tijd werden kinderen gezien en niet gehoord.
Gedraag je als dames.
GEFELICITEERD, HELEN
Haal je het geld nu voor me?
Hou het wisselgeld maar.
Het spijt me, oma.
lk wou u niet boos maken.
Vergeeft u me?
Waarom toch? Waarom ben je weggelopen?
lk zei toch dat ik bang voor ze was.
Onzin.
- Ze hebben iets tegen mij. - Ach, welnee.
lk krijg altijd straf. Ze verzinnen redenen.
Dat denk je maar. Juf Wright en juf Dobie zijn aardige jongedames.
U weet er niets van. Ik wel.
lk weet heel veel.
Zoals wat er gisteren is gebeurd.
Wat is er gisteren dan gebeurd?
- Dat mag ik niet zeggen. - Waarom niet?
- Omdat u dan hun kant kiest. - Dan niet.
Juf Dobie en Mrs Mortar hadden heel erge ruzie.
Peggy en Evelyn hoorden ze. En juf Dobie merkte dat.
- Dus we moesten van kamer ruilen. - Wat is daar mis mee?
Ze willen ons weg hebben. Ze hebben geheimen.
Mensen mogen best geheimen hebben.
Maar dit zijn rare geheimen.
Peggy en Evelyn hoorden Mrs Mortar zeggen dat ze wist hoe 't zat.
Ze hadden 't over van alles.
Dat juf Wright en neef Joe gaan trouwen.
En dat juf Dobie jaloers is. Daar werd Dobie heel kwaad om.
lk wil geen nare roddels horen.
lk geloof niet dat er jaloezie is tussen juf Dobie en juf Wright.
lk zei niet dat ze jaloers was op juf Wright.
lk zei dat Mrs Mortar zei dat juf Dobie jaloers is op neef Joe.
- Dat snap ik niet. - Ik ook niet.
Mrs Mortar zei dat 't tegennatuurlijk was als een vrouw dat voelde.
lk zeg alleen maar wat zij zei.
Mrs Mortar zei dat juf Dobie al als kind zo was.
- En dat 't tegennatuurlijk was. - Zeg dat woord niet.
Dat woord gebruikte zij.
Toen werden ze boos en juf Dobie zei dat Mrs Mortar weg moest.
- Dat is vast de reden niet. - Ik denk van wel.
Want echt, juf Dobie wordt altijd nijdig als neef Joe komt.
Gisteren zei ze ''verdomme'' tegen hem.
- Mooie woorden leer je zo. - Maar dat zei ze echt.
Op een keer was juf Dobie Iaat in haar kamer, naast die van ons.
Juf Wright gaat er elke avond heen, tot heel laat.
Daarom willen ze van ons af. Van mij. Omdat we dingen horen.
Daarom moeten we van kamer wisselen.
lk heb ook andere dingen gehoord. Allerlei dingen. Vreemde geluiden.
lk heb ook dingen gezien.
- Wat dan? - Stoute dingen. Ik zeg 't niet.
Als je wat te zeggen hebt, moet je het zeggen.
Niet hardop. Ik fluister het wel.
- Waarom? - Weet ik niet, het moet gewoon.
Weet je wel wat je zegt?
Stoppen, John.
Momentje.
Het is echt waar.
Jij wacht hier.
Verdorie.
- Goedemorgen, Mrs Tilford. - Ik kom voor juf Wright of juf Dobie.
Ze geven les. Ik heb nog nooit een koffer hoeven dragen.
Hemeltje.
lk wacht wel.
Deze spullen moet ik maar in de tas proppen.
Mijn toneelmeid doet dit gewoonlijk.
Wat zal ik een indruk maken.
lk heb een belangrijke rol opgegeven om hier te komen.
En nu stuurt m'n nicht me weg.
Nadat ik me een jaar heb uitgesloofd.
lk heb m'n jeugd voor haar opgeofferd, maar dat weet u vast al.
De ondankbaarheid. Het is in feite een trap na.
Denkt u dat een van die jassen er nog in past?
lk hoor dat u een vreemd woord hebt gebruikt in verband met uw nicht.
U vindt dat er iets onnatuurlijks...
Het is inderdaad onnatuurlijk.
Een vrouw van haar leeftijd hoort en man te hebben.
Of een aanbidder. Maar die heeft ze nooit gehad.
Jongemannen blijven nooit lang. Ze heeft geen belangstelling.
Alleen voor de school en voor Karen Wright.
Wijd je op je 28ste je leven aan andermans kinderen?
Geen mooie kleren, niets in 't verschiet, alleen vakantie met Karen.
Nu Karen gaat trouwen, is Martha in een rothumeur dat ze op mij afreageert.
Vriendinnen, prima. Ik had er ook veel in mijn tijd.
Maar deze toewijding is niet normaal.
lk vergeet iets.
M'n paraplu, die ligt nog in de kast.
Misschien is het maar beter.
Het was toch wel gebeurd. Ik had 't niet lang meer uitgehouden.
Hier is ie. Ach, je moet je eigen beroep ook niet te lang negeren.
M'n make-up ligt nog boven. Ik ben zo terug.
- Terug naar huis, John. - Ja, mevrouw.
- Hoef ik vandaag niet terug? - Nee.
De hele week niet?
Nee, Mary. Je hoeft niet meer terug.
Nooit meer?
U bent de allerliefste oma van de hele wereld.
John, stop even bij het huis van Mrs Anderson.
Katherine, ga jij even verder?
Rosalie, kom je even met me mee?
Toe maar.
Rosalie, je moeder heeft laten weten dat je bij de Tilfords gaat logeren.
- John brengt je erheen. - Waarom?
Er is vast niets aan de hand.
Je moeder is weggeweest en wil je vast graag zien.
John staat voor, laat hem niet wachten.
Ja, juf Dobie.
lk wil 't ook weten. Waarom?
Eerst komt Mary niet terug, en nu Rosalie?
lk weet het niet.
Er komt nog een auto.
Rosalie Wells komt hier logeren.
- Tot haar moeder komt. - Komt ze hier slapen?
- Als je 'r niet wakker houdt. - Waarom?
lk kan niet bijhouden wat hier gebeurt.
Kom binnen, Rosalie.
- Ben je in bad geweest? - Ja, mevrouw.
Ga nog maar een keer. Ik maak je bed zo wel op.
Zeg 't maar als je iets nodig hebt.
Bangerik.
Mrs Walton, er moet toch een reden zijn?
- Mrs Vincent, zeg toch alstublieft... - Kom op.
Ze heeft opgehangen.
- Heb je Joe gebeld? - Twee keer. Hij is op huisbezoek.
- Miss Janet. - Komen we wel terug?
- Geen idee. - Alle meisjes gaan, heel raar.
Mama wil dat je opschiet.
Was er geen boodschap van Mrs Webb?
Ze vroeg u Janets spullen te pakken.
- Meer niet? - Dat was het, mevrouw.
Mr Burton, weet u...
Wat gebeurt er toch? Is iedereen gek geworden?
- Ik vind het heel jammer. - Toe, Helen.
Wij vinden het ook naar.
Dank u wel. Dag.
Ga maar naar de auto, Helen.
- Hoeveel krijgt u? - We willen geen geld.
- We willen weten hoe 't zit. - Als u 't niet weet, weet ik 't ook niet.
U haalt uw kind van school, maar weet niet waarom?
- Praat maar met Helens moeder. - Waarom?
Het is niet iets waarover ik wil praten.
Mr Burton, u moet het ons zeggen.
Rosalie, wat zou je zeggen als ik zei dat ik wist waarom je van school gaat?
Je doet altijd alsof je alles weet.
Met je stomme geheimen.
Stel dat ik wist dat 't gebeurde om wat jij me had verteld.
lk? Ik heb jou nooit wat verteld.
lk heb oma iets anders verteld.
Mary Tilford, ik heb jou niets verteld.
lk ga tegen je oma zeggen dat ik je niets heb verteld. Wat 't ook is.
Je wilt me in de problemen...
Ga dan.
Wacht even. Ik ga met je mee.
- Waarom? - Ik wil haar hierover vertellen.
- Wat dan? - Je hebt 'm van Helen Burton gejat.
Absoluut niet. Ik heb 'm geleend.
lk zou 'm terugleggen nadat ik 'm gedragen had.
lk wou 'm niet houden. Ik legde 'm terug, maar door jou viel ie.
Denk je dat ze dat geloven?
Als ik het tegen oma zeg,
zegt ze 't tegen je ouders en iedereen op school.
En de politie. Dan ben je een dief.
Dan moet je naar de tuchtschool.
Mary, toe, zeg het tegen niemand.
Zie je wel? Ik doe wat je vraagt.
Nu zal niemand het geheim nog van me horen.
- Bedankt, Mary. - Zolang je doet wat ik zeg.
Word je lid van m'n club?
Ja, graag.
Leg je hand op je hart en leg de eed van trouw af.
''lk, Rosalie Wells, ben nu lid van de ingewijden.''
''lk zal nooit een ander lid verraden.''
- Dag, Amelia. - Goedenavond, Joseph.
- Hoe gaat 't? - Ik ben moe.
lk zie nu het resultaat van het paarseizoen.
- Hou ik je weg bij een patiënt? - Nee, ik was net klaar.
Dat zei ik aan de telefoon toch.
Natuurlijk.
Hoe gaat 't bij het ziekenhuis?
Zoals altijd. Geen geld, geen apparatuur.
Maar je belt me niet om daarover te praten. Wat is er? Ben je ziek?
lk weet niet hoe ik moet beginnen.
Op het makkelijkste punt.
Het valt me zwaar om dit te zeggen.
Tegen mij?
Weet je dat Mrs Mortar ontslagen is bij de school?
Het zal eens tijd worden.
Vind je 't niet raar dat ze van dat domme onschuldige mens af willen?
Lily Mortar is niet onschuldig, al is ze wel dom.
Ze is egorstisch en naar. Ze verdient je medelijden niet.
Daar heb je me toch niet voor gebeld?
Nee, er is iets anders.
Je bent al lang verloofd met Karen Wright.
Twee jaar.
Ze lijkt maar niet te kunnen beslissen.
Het komt meer door de school. Het begin was moeilijk.
- En dan juf Dobie. - Ja. Maar het is nu geregeld.
Je mag een cadeau kopen. Het is officieel.
Nou, feliciteer je me niet?
Joseph, je moet niet met Karen trouwen.
Wat krijgen we nou? Waarom moet ik niet met Karen trouwen?
Omdat er iets heel erg mis is met Karen.
Er is iets heel erg mis met jou. Hoe durf je zoiets te zeggen.
lk weet waar ik 't over heb.
Wie is dat?
- Is Mrs Tilford er? - Ze komen er niet in.
- Wat zeg je nou? - Ik wil ze hier niet hebben.
Dan wil je mij hier ook niet.
Lieverd, wat is er?
- Waarom doet ze dit? - Wat doet u toch?
- U had niet moeten komen. - Wat is dit?
- Heeft ze 't niet gezegd? - Ik weet nergens van.
- Is er iets op school? - De school bestaat niet meer.
- De kinderen zijn weg. - Waarom?
Niemand wou 't zeggen. Mr Burton wel.
Wat zei hij dan?
Dat Martha en ik...
Dat Martha en ik geliefden zijn.
Dat had Mrs Tilford gezegd.
- Heb jij ze dat verteld? - Ja.
- Ben je niet wijs? - Je weet wel beter.
Waarom heb je dat dan gedaan?
Omdat het zo is.
Gelooft u dat het zo is?
Gek oud wijf.
Dus dat hebt u echt gezegd? En u wist wat u zei?
U had hier niet moeten komen.
lk scheld u niet uit en laat me niet uitschelden door u.
lk praat er niet met u over, nooit niet.
Waar heeft ze 't over?
Hoe komt u hier toch bij?
Hier heeft niemand wat aan.
Heeft niemand er wat aan?
Luister, dit gaat om onze levens. U speelt hier met onze levens.
Dit is bloedserieus, dat snapt u toch wel?
Ja, en ik snap nog veel meer.
U speelt met kinderlevens. Daarom moest ik u tegenhouden.
lk weet hoe ernstig dit is voor u.
- Voor ons allemaal. - Dat denk ik niet.
U kwam vragen of ik 't had gezegd. Dat weet u nu. Laten we 't daar bij houden.
lk wil u niet in dit huis hebben.
Het spijt me voor jou, Joseph.
- Je hebt iets afschuwelijks gedaan. - Alleen wat nodig was.
En pas toen ik het zeker wist.
Wat ze zijn is hun zaak. Maar niet als er kinderen bij betrokken zijn.
Maar het is gewoon niet waar, er is geen woord van waar.
Waar staan we ons hier tegen te verdedigen?
Nergens tegen. Een leugen. Een valse leugen.
Het spijt me, dat geloof ik niet.
Denk maar niet dat we u deze leugen laten verspreiden.
U hebt 't gezegd en u zult het herhalen. We laten u het schreeuwen.
En dat gebeurt in de rechtszaal.
Morgen, Mrs Tilford, kunt u een dagvaarding verwachten.
Doe dat maar niet, Miss Dobie.
Bent u daar bang voor?
lk vrees voor u, want het zal u slechts schaden.
U had niet moeten komen. En 't zou dom zijn dit publiekelijk uit te vechten.
Het is toch al bekend.
Vijf uur geleden was alles nog normaal.
Nu hebben we niets meer, door uw leugens.
Dat hebt u aan uzelf te danken.
Dit is uw eigen schuld.
Ga weg. Ik begrijp er niets van.
lk wil er niks mee te maken hebben. Weg ermee.
Maak je huis op orde, Joseph. En ooit prijs je je gelukkig.
Je hebt er niets van begrepen.
Zij zijn m'n vrienden.
Als we ons huis op orde maken, doen we dat met z'n drieën.
Misschien moeten we uw huis even op orde maken.
Waar is Mary?
Daar komt niets van in.
U hebt 't natuurlijk van haar.
Hoe kunt u een kind geloven dat zoiets zegt?
Hoe weet een kind van die leeftijd van zulke dingen?
- Ze kan 't niet verzinnen. - Het is een naar wicht.
Nu ben ik het zat.
lk wilde die kinderen weg hebben en dat is gebeurd.
U bent hier wel lang genoeg geweest.
Eruit.
Verdorven kinderen, verdorven ouderen.
Kom, naar huis.
Als je de levens van drie mensen kunt maken of breken,
is er maar één eerlijke optie en dat is ze een kans geven.
Die kans willen wij. Als je eerlijk bent, geef je ons die.
Ga zitten, lieve.
lk wil je iets vertellen.
ledereen liegt. Soms uit noodzaak, soms ook niet.
lk heb om allerlei redenen gelogen.
Maar het is nooit gebeurd dat ik bij een tweede kans niet de waarheid heb verteld.
lk ga je een vraag stellen.
Voordat je antwoord geeft, wil ik zeggen dat als je...
Als je een fout hebt gemaakt, moet je deze kans grijpen en 't zeggen.
Je krijgt geen straf.
- Snap je dat? - Ja, neef Joe.
Was het waar wat je je oma vertelde, echt serieus waar,
over juf Wright en juf Dobie?
Ja, neef Joe.
We zijn nog niet klaar. Waarom mag je juf Wright en juf Dobie niet?
lk mag ze wel. Ze mogen mij niet. Ik krijg altijd straf.
- Waarom zou dat zo zijn? - Omdat ze...
Zeg je oma waarom je straf kreeg.
Peggy en Evelyn hoorden wat en ik kreeg straf.
- Dat is niet waar. - Wat hoorden ze dan?
Mrs Mortar zei tegen juf Dobie dat ze maar vreemd was.
Ze zei dat ze iets voelde voor juf Wright en dat 't onnatuurlijk was.
- Daarom kregen we straf. - Dat is de reden niet.
Mijn tante is dom. Wat ze zei was naar.
Maar ze zei 't om me te pesten. Meer was het niet.
- Wat zou Mrs Mortar bedoelen? - Stil.
lk weet 't niet. Maar iedereen zegt dat juf Wright laat bij juf Dobie langs gaat.
En dat er rare dingen gebeuren.
We horen rare geluiden. En dan werd ik bang.
- Stil. - Laat haar praten.
Wat heb je gehoord? En gezien?
lk weet het niet. Gewoon, dingen.
Wat dan?
- Ik weet het niet. - Weet ze het niet?
- Ik heb van alles gezien. - Wat dan?
Ze waren in juf Dobie's kamer.
lk keek door 't sleutelgat en ze zoenden...
- Zoals ik zei. - Dat kind is...
Vraag nog 's hoe ze ons zag.
lk knielde bij het sleutelgat.
Er zit geen sleutelgat in m'n deur.
Er is geen sleutelgat in m'n deur.
Het was de hare niet, maar die van juf Wright.
- Hoe wist je dat er iemand was? - We hoorden ze toch.
ledereen kon ze horen.
Mijn kamer is aan de andere kant van 't huis. Dat kan niet.
Waarom zei je dat je 't zag door 't sleutelgat?
lk ben in de war. Iedereen schreeuwt tegen me. Ik heb ze echt gezien.
Mary, zeg me de waarheid. Wat het ook is.
We zijn hier klaar. Uw huis is op orde.
- We gaan naar huis. - Wacht nou.
Niet huilen. Ik wil de waarheid horen.
Goed dan.
Rosalie heeft ze gezien.
Ze heeft het ons verteld.
lk zei dat ik het was omdat ik Rosalie niet wou verraden.
Vraag maar aan Rosalie.
Ze zei dat de deur openstond. Ze heeft ons er alles over verteld.
Agatha.
Haal Rosalie eens.
Het is uw verdiende loon, Mrs Tilford.
lk weet het niet meer.
Misschien heb ik het wel verdiend.
Mary zegt dat er wordt gepraat over juf Wright en juf Dobie.
ls dat waar?
lk weet niet wat u bedoelt.
Dat jullie met elkaar over ze praten.
Waarover dan?
Waar praten jullie over, Rosalie?
- Niet bang zijn. - Ik weet niet wat ze bedoelt.
Mary zegt dat jullie bepaalde dingen moeilijk vinden.
En jij in het bijzonder.
lk vind rekenen moeilijk.
- Daar ben ik niet zo goed in. - Dat bedoelde ze niet.
Mary zei dat jij haar hebt verteld dat je bepaalde dingen hebt gezien
tussen mijzelf en juf Dobie, 's avonds laat.
Toen de deur een keer open was, zag je ons in mijn kamer.
Juf Wright, dat is niet waar.
Dat heb ik nooit gezegd.
Wel waar. Je hebt ons verteld wat je zag.
Heus. Het was op de dag dat Helen Burtons armband...
- Echt niet. - Toen Helens armband is gestolen.
En niemand wist wie het had gedaan. Weet je nog?
Helen zei dat als haar moeder de dader vond
die de politie zou bellen om de dief op te sluiten.
Niet huilen. Je moet ons helpen door de waarheid te zeggen.
Oma.
Ja, ja, ja. Ik heb 't tegen Mary gezegd. Wat Mary zei is waar.
lk heb het echt gezegd.
Het is hier koud.
Hoe laat is het?
Weet ik niet.
lk had gehoopt dat 't tijd was voor 'n bad.
Ga vandaag maar vroeg.
Nee, dat kan niet.
lk verheug me de hele dag op dat bad.
Het geeft m'n dag zin als ik weet dat ik iets te doen heb.
Een soort afspraakje.
Ga mee uit.
Wandelen.
En als we iemand tegenkomen?
En wat dan nog?
Kom.
We gaan morgen wel.
Niet waar.
Daar is onze vriend.
lk klopte, maar er kwam niemand.
Dat zei je vorige week ook.
Bedankt. Tot ziens.
Hou op.
lk heb acht vingers, zie je? En twee hoofden. Ik ben een gedrocht.
Martha, wat doen we hier nou nog?
Dit lijkt wel een nachtmerrie, en ik word maar niet wakker.
Jij trouwt binnenkort. Dan komt alles weer in orde.
Dat zal een fijne dag zijn.
En voor mij ook een mooie.
Wat is er, Karen?
Er is niks aan de hand.
lk weet alleen niet meer wat ik moet denken.
Daarmee is mijn taak ten einde, Dr Cardin.
We hebben alles gewaardeerd.
Maar het ziekenhuis wordt gesteund door rijke, lastige mensen.
Bedankt voor de toespraak.
ledereen weet dat jij niet schuldig bent. Het is de associatie.
lk weet zeker dat als je je relatie met deze vrouwen beëindigt...
Het spijt me.
De groeten.
Niet te geloven.
En daar ben ik dan.
Mag ik binnenkomen?
Mijn oude stoel.
Wat fijn om jullie te zien.
Hoe gaat het ermee?
Alles is prima.
- Hoe is 't met u? - Een beetje vermoeid.
- Het was een lange reis. - Natuurlijk.
Wilt u iets gebruiken?
Een kopje thee, maar doe geen moeite.
Het is geen moeite.
- Weet je... - Waar bent u geweest?
Martha, je schiet weer uit je slof.
- Geef antwoord. - Op tournee, dat wist je.
Meestal voor één avond. Hoewel we 'n nare week in Detroit stonden.
Maar het theater is veranderd. Serieuze stukken slaan niet meer aan.
lnteressant, zeg. Is het een trend? Gaat die voorbij?
Geen idee. Ik zou het echt niet weten.
ln San Francisco werd ik gernterviewd en ik zei heel eerlijk...
lk zei dat de hele cultuur verandert.
- Dat is mogelijk. - Denkt u echt? De hele cultuur?
Daar zouden we dolgraag meer over horen.
- Kreeg u onze telegrammen niet? - Ik was onderweg.
- Hoe kon u de dagvaarding negeren? - Wat maakt het nu nog uit?
Karen heeft gelijk. Gedane zaken nemen geen keer.
Waarom wilde u niet voor ons getuigen?
lk was op tournee en was 't verplicht.
lk kon niet zomaar gaan. De show gaat door.
Laten we hier in hemelsnaam mee ophouden.
- M'n koffer is op het station. - Er is hier veel veranderd.
U weet het vast nog niet.
Hoewel het in alle kranten heeft gestaan.
We hebben de rechtszaak tegen Mrs Tilford verloren.
Zij beschuldigde ons van wat de rechter noemde:
''Zondige seksuele kennis aan elkaar.''
Op basis van uitspraken van ene Lily Mortar tegen haar nicht.
De verdediging baseerde haar zaak op het feit dat Mrs Mortar
niet verscheen om dit te bevestigen, verklaren of ontkennen.
Zij had een morele obligatie jegens het theater.
Het had ons geen goed gedaan om geassocieerd te worden met deze zaak.
Maar ik begrijp het wel.
Nu ik hier ben, sta ik zij aan zij met jullie.
Om acht uur gaat de trein. Neem die.
Al m'n hele leven geef je op me af.
En nu eruit, en kom niet meer terug.
Hoe durf je zo tegen me te praten?
Omdat ik je haat. Ik heb je altijd al gehaat.
God zal je straffen.
Dat lukt al heel aardig.
lk wacht boven tot ik naar het station moet.
Ooit zul je spijt hebben, Martha, van wat je hebt gezegd.
Wie hebben we daar? Wel wat laat, hè?
Daar ben je. Dat is nog 's loyaliteit. Veel mannen waren niet gebleven.
- Je treft het maar, Karen. - Hoepel op.
Waarom is ze teruggekomen?
Ze is blut.
Hou op, Martha. Dat is ze niet waard.
We geven haar geld om van haar af te zijn.
- Waarom doe je dat? - Wat?
Je van me afkeren.
lk keerde me niet van je af. Ik doe m'n sigaret uit.
Als we hier blijven, draaien we door.
Dus dat doen we niet. Ik heb m'n huis net aan Foster verkocht.
- Nee toch. - We trouwen deze week.
Je hebt twee dagen om de boel te sluiten.
- Je kunt niet weg. - Jawel.
lk heb werk als arts gevonden.
Het zal zwaar zijn, maar als we zuinig zijn, is er genoeg voor drie.
lk ga niet mee. Maar ontzettend bedankt.
Je gaat met ons mee. Dat willen we graag.
Het wordt heerlijk. We beginnen opnieuw.
Je wilt niet weg.
Nee, ik wil niet weg. Ik hoor hier thuis, ik wil hier blijven.
Jij wou hier ook blijven, maar 't kan niet.
We gaan ergens heen waar we welkom zijn.
Joe heeft gelijk. Maar ik ga niet. Het is beter als ik niet meega.
Praat geen onzin.
Je kunt altijd weer vertrekken als je daar een reden voor hebt.
Goed?
Goed.
lk ga maar eens koken.
Een afscheidsdiner, of zo. Iets bijzonders.
Dit heb ik je aangedaan. Ik heb je alles afgenomen.
Zeg dat toch niet.
Karen, er zijn veel mensen op de wereld met grote problemen.
Toevallig horen wij daar ook bij.
We kunnen daar de rest van ons leven op teren.
Tot we niets anders meer hebben, omdat we verder niets willen.
We moeten dit achter ons laten.
Geen gepraat meer over hoe het had kunnen zijn.
Sorry, het komt wel goed als we hier eenmaal weg zijn.
Joe, ik wil graag een baby.
Misschien volgend jaar. Nu is er niet genoeg geld.
lk wil niet wachten. Je wou altijd snel kinderen. Waarom nu niet meer?
Dit kan zo niet. Alles wat ik zeg wordt anders uitgelegd.
Ja, alles is nu dubbelzinnig.
Kind, liefde, vriend, vrouw.
Er zijn geen veilige woorden meer.
Zelfs huwelijk klinkt niet meer hetzelfde.
Voor mij wel, en voor jou als...
- Nou? - Als je het verleden achterlaat.
Het verleden blijft altijd bij ons. Daar komen we niet van af.
Daar verandert een andere woonplaats niets aan.
Het wordt niks, Joe.
- Wat niet? - Wij samen.
Zeg dat niet. Straks geloof je het zelf nog.
Zeg 't, Joe. Zeg me wat je wilt weten.
- Ik weet niet wat je bedoelt. - O jawel.
Zeg het nu maar, Joe. Vraag het nu.
lk heb je niets te vragen.
Goed dan. Is het... Was het...
Martha en ik hebben elkaar nooit aangeraakt.
lk ben blij dat je 't hebt gevraagd.
Mijn god, wat is er met me gebeurd?
Sorry, ik wou 't niet vragen. Ik heb 't nooit geloofd.
Natuurlijk geloofde je het niet, maar toch ging je twijfelen.
Je vroeg het je toch af.
Je bent een goede, trouwe vriend. Je hoeft je er niet voor te schamen.
Hoe dan ook, ik heb 't gevraagd en jij hebt geantwoord. Meer niet.
Nu kunnen we verder.
- Geloof je me? - Natuurlijk geloof ik je.
Ja, misschien wel.
Maar ik kan er nooit zeker van zijn.
Al zeg je het nog zo vaak.
Het geeft niet meer. Ik zou altijd bang zijn dat je me niet geloofde.
Dus zo zou het zijn. Het zou ons achtervolgen.
Het zou nooit helemaal goed zijn tussen ons. Dat weet je.
- Ik wist niet wat ik vroeg. - Het geeft niet, je kon 't niet helpen.
Het zou een wonder zijn als je er niet ook door was aangetast.
Maar ga nu maar een tijdje weg.
Weg van mij, en liefde en medelijden en alles waardoor relaties mislukken.
Blijf een tijdje alleen. Dat doe ik ook.
Dan weet ik het na 'n tijdje zeker.
En jij ook, en dan zien we verder.
Toe, Joe.
lk hoef niks te weten. Die paar weken maken niet uit.
Alsjeblieft.
lk wil niet weg.
Ga nu, lieverd.
Wat ga jij doen?
lk red me wel.
Ga maar, schat.
Als je dat wilt.
Dat wil ik.
lk kom terug.
Binnenkort kom ik terug.
Dat denk ik niet.
Sta stil.
Je bent bloednerveus. Wat is er?
- Ik kon niet slapen. - Door de nieuwe school, natuurlijk.
Doris Tanner vindt Elmhurst geweldig.
Doris Tanner houdt van paarden. Ze rijden constant op 't Elmhurst.
Je krijgt nieuwe vriendinnen.
Dan blijf je niet weer de hele zomer kniesoren.
Wat is dit allemaal?
M'n poederdoos. Die heb ik overal gezocht...
Van wie is die ring?
Deze sjaal en handschoenen...
''Gefeliciteerd, Helen.''
Het moest van haar.
Niet waar. Ze wil mij de schuld geven.
Zwijg.
Kom eens hier.
Niets aan de hand.
Van koken knap ik altijd op.
Hare hoogheid moet ook maar eten. Ook ratten krijgen trek.
lk heb taart gebakken. En ik heb een fles wijn gevonden.
Dat wordt een heerlijk etentje.
Waar is Joe?
Weg.
Patiënt? Is hij op tijd terug voor 't eten?
Nee.
Dan wachten we wel op hem.
Wat is er, Karen?
Hij komt niet meer terug.
Je bedoelt dat hij vanavond niet meer komt.
Hij komt helemaal niet meer.
Wat is er gebeurd? Karen, wat is er gebeurd?
Hij dacht dat het waar was.
Daar geloof ik niks van.
Wat zeg je nou? Dat geloof ik niet.
Dan niet.
Heb je niet gezegd dat 't niet waar was?
Jawel.
En geloofde hij je niet?
lk denk dat hij me wel geloofde.
Wat heb je dan gedaan?
lk snap 't niet. Hoe bedoel je, ik denk van wel?
lk wil er niet over praten. Het is uit.
lk gunde je het zo.
Wat is er toch van ons geworden?
Wat er ook is gebeurd, ga terug naar Joe, Karen.
Dit kun je niet ook nog aan.
Hou erover op, Martha.
We pakken onze spullen en vertrekken morgen.
- Waarheen? - We moeten toch ergens heen kunnen.
lk zou niet weten waar.
Ze weten van ons. We zijn beroemd.
Het is niks nieuws wat ze beweren. Anderen hebben 't overleefd.
Dat zijn mensen die erin geloven.
Die het willen.
Die er zelf voor hebben gekozen.
Zo zijn wij niet.
Dat is vast heel anders.
Wij houden niet van elkaar.
We zijn natuurlijk wel hecht. Ik hou van je als van een vriendin.
Zoals zoveel vrouwen om andere vrouwen geven.
- Ik heb 't koud. - Je was 'n geliefde vriendin, meer niet.
Daar is toch niets mis mee?
Het is volkomen normaal dat ik om je geef.
We kennen elkaar al vanaf ons 17de en ik vond altijd...
Waarom zeg je dit allemaal?
Omdat ik wel van je hou.
Natuurlijk. Ik ook van jou.
Misschien hou ik wel van je zoals zij beweren. Ik weet het niet.
Luister naar me.
lk heb van je gehouden zoals zij zeggen.
Er is altijd iets mis geweest.
Altijd al. M'n hele leven lang.
Maar ik wist niet wat, tot dit gebeurde.
Hou op, Martha.
Praat geen onzin.
Je bent bang voor de waarheid. Maar ik ben nog banger.
- Ik luister niet naar je. - Je moet dit weten.
lk moet 't zeggen. Ik kan 't niet langer voor me houden.
- Ik ben schuldig. - Je bent nergens schuldig aan.
Dat houd ik me al voor vanaf het moment dat dat kind dat zei.
Elke nacht weer bid ik dat het niet waar is.
Maar nu weet ik het. Het is er.
lk weet niet hoe of waarom.
Maar ik hield van je. Ik hou van je.
lk wou niet dat je zou trouwen.
Misschien omdat ik je zelf wilde. Ik wou je al die tijd al.
Eerder kon ik het niet benoemen,
maar misschien was 't al zo vanaf 't begin.
Maar het is niet waar.
We hebben elkaar nooit op die manier gezien.
Nee, jij natuurlijk niet. Maar ik?
lk heb dit alleen maar voor jou gevoeld.
lk heb nooit van een man gehouden.
lk wist nooit waarom.
Misschien is dat het.
Martha, je bent gewoon uitgeput.
Het is raar. Heel verwarrend ook.
Er zit iets in je en daar weet je niks van, want je weet niet dat 't er is.
Maar opeens vertelt er een meisje een leugen, puur uit verveling.
En opeens zie je het wel.
Je denkt: heeft ze het gezien? Heeft ze het gevoeld?
Maar het had elke leugen kunnen zijn. Ze zocht iets om...
Maar waarom deze leugen? Omdat er een greintje waarheid in school.
Snap je dat niet?
lk wil niet dat je me aanraakt. Ik wil niet dat je naar me kijkt.
Het is allemaal mijn schuld.
lk heb je leven gerurneerd, en het mijne ook.
lk zweer dat ik het niet wist. Ik meende het niet.
lk voel me ziek en smerig, ik kan er niet meer tegen.
lk moet u iets zeggen.
Laat me alstublieft binnen.
U moet me aanhoren.
Mary en Rosalie Wells hebben toegegeven dat ze hebben gelogen.
lk heb nog meer te zeggen.
lk heb Joe gebeld, maar hij wou me niet spreken.
Rechter Potter houdt 'n hoorzitting om de uitspraak terug te draaien.
Er komt een publiekelijke verontschuldiging en 'n persverklaring.
De schade wordt uiteraard volledig vergoed.
En net zoveel als jullie van mij willen aannemen.
Dus u komt hier uw geweten sussen.
Een publiekelijke verontschuldiging, wat geld en alles is weer koek en ei.
Nou, dat gaat niet door. U bent aan 't verkeerde adres.
We willen niets van u, Mrs Tilford.
lk kan geen verlossing kopen.
Daar gaat het me niet om, dat zweer ik tegenover God.
lk moet toch iets kunnen doen.
Alstublieft?
Help me alstublieft.
Wij, u helpen?
Ga weg, Mrs Tilford. U bent hier niet welkom.
Martha, ik ga weg en begin ergens anders opnieuw.
Ga je met me mee?
Nu kunnen we werk vinden.
Dank je, Karen.
We praten er morgen wel over.
lk wil nu slapen.
Karen, is Martha bij jou?
Haar deur zit op slot. Ik snap het niet.
De Here zegene u en behoede u en laat zijn aangezicht over u schijnen,
en schenke u vrede, nu en tot in eeuwigheid.
Dag, Martha. Ik zal je missen met heel m'n hart.
Ondertiteling Visiontext: Jolanda van den Berg
NL